Guru Purnananda
1834-1928

Guru Purnananda urodził się 14 września 1834 roku jako Basanta. Był wysokim, dobrze zbudowanym, młodym mężczyzną kochającym muzykę i ćwiczenia sportowe. Był błyskotliwym studentem i najlepszym z sanskrytu na całym uniwersytecie w Faridpur. Gdy ukończył studia, wziął ślub zaaranżowany przez ojca i rozpoczął pracę jako dyrektor szkoły w mieście Raj Shahi.

Wciągnął się do hinduskiego ruchu reformatorskiego Brahma Dharma. W tym też czasie spotkał pewnego wielkiego sadhu, który wywarł na nim ogromne wrażenie. Basanta błagał go o inicjację, ale ten wysłał go do Swami Brahmanandy z Sunderban, do dzikiej bengalskiej dżungli. Swami Brahmananda z kolei skierował Basantę do Siddhaśramu, wysoko w tybetańskie Himalaje.

Wybierając się w podróż do Siddhaśramu Basanta spotkał Pramoda, który był mu przeznaczony na towarzysza wyprawy. Razem odbyli podróż do Lama Bazaar, gdzie oczekiwali na pojawienie się sadhu (mnichów) z Siddhaśramu na corocznym targu. Gdy święci z Siddhaśramu opuścili Lama Bazaar, Basanta i Pramod podążyli za nimi. Sadhu, chcąc ich zniechęcić, bili ich tak mocno, że ci prawie że nie mogli się poruszać. Mimo to Basanta i Pramod wciąż wlekli się za nimi, poranieni, posiniaczeni i krwawiący, dopóki nie utracili przytomności. Wówczas sadhu wyleczyli ich z ran i poprowadzili do Siddhaśramu.

Po długiej i żmudnej podróży dotarli do cudownego tropikalnego raju. Pramod musiał odprawić miesięczny rytuał oczyszczenia, podczas gdy Basanta czekał razem z nim przed bramą Aśramu. W końcu pozwolono im wejść i nadano nowe imiona - Purnananda i Servananda. Riszi Angira udzielił im inicjacji, a Riszi Matang nauczał wiedzy świętych pism. Przez cztery lata wykonywali intensywną sadhanę (praktykę duchową), pozostając w stanie samadhi (stanie jedności z AUM) czasem przez 15 dni bez przerwy, aż posiedli całkowitą wiedzę.

W piątym roku pobytu w Siddhaśramie, w umyśle Purnanandy pojawiła się myśl o cierpiących ludziach w całych Indiach i zapragnął zanieść im tę sadhanę. Ale myśli i idee są kalpaną (iluzją), dla której nie ma miejsca w Siddhaśramie. Ponieważ w umyśle Purnanandy pojawiła się ta kalpana, musiał powrócić do świata i wypełnić swoją misję.

Purnananda z Servanandą opuścili Siddhaśram i przez 25 lat wędrowali po Indiach, Bangladeszu, Pakistanie, Birmie, Afganistanie i azjatyckiej części Rosji. Servananda często miał odmienne zdanie na temat dobroczynnej pracy Purnanandy i ostatecznie opuścił go. Przypuszcza się, że powędrował na zachód, być może do Włoch.

Pierwszy aśram Purnanandy został założony w Bhenodpur w Bangladeszu przez wdzięczną rodzinę trędowatego uleczonego przez Purnanandę. Nie było tam żadnych latryn, łazienek, czy moskitier. Rozmawianie było zabronione, a jedynym pożywieniem w ciągu dnia były owoce, woda i jedno gotowane warzywo.

W tym też czasie Purnananda porzucił wędrowny tryb życia i ponownie powrócił do świata, aby prawdziwi uczniowie mogli go odnaleźć. Znowu został dyrektorem szkoły. Tym razem w mieście Dharoda, blisko swojego aśramu. Jego najbliżsi uczniowie, wiedząc, że pragnie on założyć sierociniec i dom dla wdów, zbudowali w Chittagong w 1899 roku Aśram Jagatpur. Szkoła przy aśramie funkcjonuje do dnia dzisiejszego kształcąc około 200 uczniów.

Swami Purnananda opuścił ciało 29 kwietnia 1928 roku w wieku 94 lat.

Guru Bhumananda
1873-1958

Guru Bhumananda urodził się w pobożnej rodzinie jako Panchan Ganguli 24 grudnia 1873 roku w Bengalu. Miał żonę i dwóch synów. Mieszkał w małym bengalskim miasteczku Raj Shahi, gdzie pracował jako księgowy. Był wysoko wykształconym człowiekiem, ale mimo ciągłego studiowania świętych ksiąg nieustannie dręczyło go uczucie, że czegoś w tym wszystkim brakuje. Kiedykolwiek tylko jakiś wielki sadhu albo guru zjawiał się w okolicy, natychmiast zasypywał go pytaniami. Nigdy jednak nie był w pełni usatysfakcjonowany.

Pewnego dnia Guru Purnanandaji przybył do Raj Shahi, by odwiedzić tam swojego ucznia. Panchan zjawił się, aby móc spotkać się z Nim. Po długiej rozmowie z Purnanandą zdał sobie sprawę, że w końcu spotkał Guru, który poznał istotę świętych ksiąg.

Panchan błagał o inicjację, ale był zszokowany i płakał, gdy Purnanandaji oznajmił mu, że jest niedojrzały i nie jest jeszcze gotowy do przyjęcia inicjacji. Powiedział, że powróci za rok i wtedy go inicjuje. Gdy minęły trzy lata, a Purnanandaji nie powracał, Panchan popadł w desperację. W końcu udało mu się odnaleźć świętego i po silnych naleganiach Purnanandaji zgodził się go inicjować.

Bhumanandaji praktykował technikę z wielką siłą i oddaniem osiągając w krótkim czasie wspaniałe rezultaty. Zgodnie z instrukcjami Purnanandy, dalej pracował jako księgowy i tylko w wolnym czasie odwiedzał swojego Guru.

Gdy Purnanandaji, będąc już w zaawansowanym wieku, rozpoczął proces ostatecznego oczyszczenia, aby przygotować się do opuszczenia ciała, uczniowie ciekawi byli kto zostanie jego sukcesorem, ale obawiali się o to zapytać. Purnanandaji spojrzał na nich i powiedział: "Bhumanandaji". Było to wielką niespodzianką, ponieważ Bhumananda nie był jednym z tych uczniów, którzy żyli w aśramie lub jego pobliżu. Mieszkał daleko i zjawiał się sporadycznie.

29 kwietnia 1928 roku Purnanandaji opuścił swoje ciało. Bhumanandaji kontynuował misję Ajapy z Aśramu Kalipur w prowincji Assam. W 1931 roku inicjował Swami Janardana w praktykę Ajapa Jogi, a w późniejszym czasie dał mu moc inicjowania innych.

Po śmierci Guru Bhumanandy w 1958 roku, Guru Janardan został jedynym mistrzem Ajapa Jogi i rozpoczął rozpowsze- chnianie nauki Ajapy na całym świecie.

Guru Janardan
1888-1980

Swami Janardan Paramahansa urodził się we Wschodnim Bengalu 02 grudnia 1888 roku. Utrata ojca w wieku 12 lat wywołała taki wstrząs w życiu młodego Janardana, iż uciekł z domu, aby poszukiwać zrozumienia życia i śmierci. Wędrował przez całe Indie przemierzając kraj piechotą wszerz i wzdłuż ponad siedem razy. Po dziesiątkach lat poszukiwań spotkał Swami Bhumanandę, który inicjował go w Ajapa Jogę. Janardan praktykował metodę z podejściem "zwycięstwo albo śmierć" i ostatecznie osiągnął całkowite samourzeczywistnienie.


Guru Prasad
1966

W styczniu 1966 roku, bazując na doświadczeniu jakie miał podczas medytacji, Guru Janardan nakazał swoim uczniom, aby udali się nad rzekę Ganges i przeszukali brzeg w poszukiwaniu nowonarodzonego chłopca. Dziecko znaleziono i nadano mu imię Guru Prasad (Dar Guru).

Guru Janardan przepowiedział, że pewnego dnia dziecko to odegra bardzo ważną rolę w ulżeniu cierpieniu całej ludzkości. Wychowując się w aśramie Guru Prasad był nauczany Ajapy od najmłodszych lat. Nauczył się również mówić płynnie po angielsku i w wieku 9 lat odbył pierwszą podróż do Kanady i Stanów Zjednoczonych z Guru Janardanem.

W 1980 roku, krótko przed swoją śmiercią, Guru Janardan naznaczył Guru Prasada, wówczas zaledwie czternastoletniego, swoim następcą jako Guru. Od tego czasu Guru Prasad Paramahansa podróżuje i naucza Ajapy w Indiach, Bangladeszu, Europie i Ameryce Północnej. W roku 2001, w trakcie kolejnej wizyty w naszym kraju, Guru Prasad powołał do życia swój pierwszy aśram w Polsce, który jest zarazem szóstym aśramem na świecie kierowanym przez Niego.